Er is iets bijzonders aan die hostie wat wij met zijn allen, de gehele mensheid nooit zullen begrijpen. Priesters maken in persona Christi van dat kleine stuk brood het Lichaam, Bloed, Ziel & Goddelijkheid van Christus zelf.
Pater Cyril Inam & mgr. van den Hende
Het moment van de consecratie zelf is indrukwekkend. Ooit heb ik eens ergens gehoord dat je de elevaties zo kan zien als persoonlijk devotionele wijze:
Tijdens de eerste elevatie kan het mij helpen aan het Kindje Jezus te denken: God is echt onder ons gekomen. Wat een pracht! We kijken op dat moment naar het Kindje Jezus! Wanneer de priester de hostie omhoog doet kijk ik naar het Kindje. We mogen delen in de vreugde van onze Moeder en zijn Bruidegom st. Jozef.
Wanneer de priester de kelk met wijn en de hostie tot Lichaam en Bloed van Christus hebben gemaakt, houdt hij ze later voor een tweede keer omhoog, maar dan samen. Dit is het moment waarop we kunnen denken aan het feit Jezus aan het kruis hangt. O, Jezus, wat een pijn heeft U voor ons gedragen. Ik vermoed dat de zonde U meer woog dan de wonden aan Uw Lichaam.
Niet denken dat we als katholieken dit herhalen! We herdenken dit sacramenteel. Jezus' geboorte en Zijn dood wordt absoluut niet herhaald.
Dít is het mysterie van de Eucharistie. Wij als mensen kunnen absoluut niet begrijpen hoe dit gebeurd. Hoe kan een klein stukje brood daadwerkelijk Jezus zelf worden?
'Hoe kan de Almachtige God een mens worden?', aldus de joden en moslims. Die logica gaat ons te ver boven, daar kunnen we niet bij.
Reacties
Een reactie posten