Het is wel goed als ik hier even over ga schrijven. Lang verhaal kort: Jezus verlangt niet meer dan dit; jouw hart.
Hoe hou je écht van Jezus?
Ik heb laatst een gesprek gehad met iemand die niet wist hoe ze écht van Jezus moest houden. Ze leerde in haar kerk alleen maar over de gevaren van de hel, in plaats van dat ze kreeg te horen over de liefde en de genade van Christus. Diegene wist niet hoe ze Jezus op een correcte manier moest liefhebben, maar dat verlangen is er wel. Wanneer het verlangen er is om Jezus lief te hebben, dan is er altijd een weg.
Als eerst is het goed om te weten wat Jezus voor ons heeft gedaan om Hem daadwerkelijk lief te hebben. Jezus Christus heeft voor ons gedaan wat geen enkel ander mens voor ons kan doen: sterven voor onze zonden en opstaan uit de dood.
De les van het kleine witte bloemetje
Vanmiddag liep ik samen met moederlief in het achterpad met de hondjes. Er ligt heel erg veel onkruid in het achterpad, en het wordt helemaal niet bijgehouden. Er groeit geen bloemetje door alle onkruid en viezigheid. Tot mijn verbazing zag ik voor het eerst een klein, wit bloemetje aan het gras hangen. Ik plukte het kleine sieraad en nam het mee naar de achtertuin, en ik maakte er een foto van in de zon; niet wetend dat ik de foto voor een post zou gebruiken.
Dat kleine bloemetje deed mij denken aan Jezus. Hij kwam vanuit de heerlijkheid van de hemel naar een wereld die overwoekerd was door de zonde. Zoals het bloemetje midden tussen het onkruid stond zonder zelf onkruid te zijn, zo leefde Jezus midden tussen zondige mensen zonder ooit Zelf te zondigen. Hij werd één van ons, droeg onze zwakheid en onze pijn, maar bleef volmaakt rein.
En juist daarom nodigt Hij ons uit om niet langer in het onkruid van de zonde mee te groeien, maar om door Zijn genade zelf kleine bloemetjes te worden: mensen die, midden in een gebroken wereld, iets laten zien van Zijn schoonheid, Zijn liefde en Zijn heiligheid. Niet zodat anderen ons bewonderen, maar zodat zij door ons heen de volmaakte Bloem leren kennen: Jezus Christus.
Geduld in het onkruid
Tegelijk is het goed om te weten: Jezus laat zien dat de Heer niet abrupt alles kapotmaakt, maar genadig geduldig is. In de gelijkenis antwoordt Hij dat je niet “nu meteen” alles moet uitroeien, omdat je anders ook het goede kunt raken. Daarom zegt Hij: laat beide samen groeien tot de oogst. (Mattheüs 13:24-43)
Dat betekent niet dat zonde “oké” is; het betekent dat bekering tijd nodig heeft, dat God werkt, en dat Hij op Zijn tijd het definitieve onderscheid zal maken.
Open je hart, elke dag opnieuw
Nadat je dit weet, zul je Christus alleen maar moeten toelaten in jouw kleine, kwetsbare hart. Hij klopt, en jij bent degene die open moet doen. (Openbaring 3:20) Hij wacht geduldig totdat jij zegt: "Kom maar binnen, Heer." Dit is de eerste stap, elke dag.
En dit is geen eenmalig proces. Dit is een dagelijkse overgave. Laat Hem binnen in jouw hart zelfs vóórdat je start met iets anders op de dag: gelijk als je wakker wordt. Begin je dag met het openzetten van je hart voor Christus. Dan kan Hij jou door de dag die komt leiden.
Je hoeft geen honderden gebeden te zeggen of alle 150 de Psalmen te herhalen om geliefd te zijn door Christus of om Christus zelf lief te hebben. Die eenvoudige daad is al een uitdrukking van liefde voor Christus.
Daarbij hoef je liefde niet te voelen. Liefde is geen gevoel. Het is een daad. Een mooie vrucht van de liefde kan inderdaad gevoel zijn, maar het is niet noodzakelijk.
Laat Hem binnen en Hij zal je meer doen verlangen naar de Kerk. Laat Hem binnen en Hij zal je steeds meer doen verlangen naar de Sacramenten.
Laat Hem binnen en Hij zal je doen verlangen naar een diepere, onbreekbare relatie met Hem.
Reacties
Een reactie posten